je kunt je vervelen in Rabat....

Omdat ik wederom op een visum wacht vandaag trakteer ik jullie nog even op een korte updat...

Na vandaag (zaterdag) moet ik terugkomen op mijn eerdere bevindingen… na enkele ritten in propvolle stadsbussen kijk ik weer anders tegen de mannelijke Marokkanen aan. Overal voel je mannenhanden, als je uitstapt hangen ze aan de deur en proberen je te zoenen… nou vraag ik je:)

Maar er zijn ook super aardige hoor! Laat ik starten waar ik was gebleven… Na het internetten dus de volle bus in op weg naar “huis”. Omdat veel kleding al gedragen is (vele lagen over elkaar ivm de kou) wilde ik eea gaan wassen. Helaas nergens een wasserij gevonden maar wel een wasmachine… helaas deze bleek defect. Wie wassen met de hand leuk vindt moet vooral hier naar toe komen!! Wat een kl.te klus! En dan ook nog een niet goed uit kunnen wringen wat natuurlijk eeuwen gaat duren met opdrogen. Het is ’s nachts nl. onwijs vochtig en koud… Maar toch maar gestart en alles zo goed en kwaad als het ging gewassen en aan de waslijn gehangen. Uiteraard was deze vanochtend verre van droog. Maar vandaag kon het blijven hangen want ik had het plan de Medina (oude stad) van Fes te gaan bezoeken. Zodra je door de poort komt waan je je direct in een andere wereld. Hele (maar dan ook hele) smalle straatjes vol met winkeltjes, ezels, kinderen enz. Omdat er enkele feestdagen achter elkaar zijn geweest (althans dat denk ik) waren veel winkeltjes dicht. Maar er waren nog genoeg winkels open om je geld in kwijt te raken. Door een gids meegenomen om de mooie en verborgen dingen van de Medina te bewonderen. Zo zijn we bij een leerlooierij geweest (onwijs gaaf om te zien maar enorm goor om te ruiken!), een winkel met natuurlijke medicijnen, tapijtenweverij enz. Uiteraard kun je overal van alles kopen maar ben je niets verplicht (al stelt men kopen wel erggg op prijs). En als je dan niets koopt en ze vragen waar je vandaan komt en je zegt uit Holland… nou je raad het al:”kijken, kijken, niet kopen”. Jezus wat heb ik daar toch een hekel aan!! En dan koop ik dus ook zeker niets en verdwijn ik heel snel uit de “winkel”.

Na een heerlijke lunch nog door de Medina gelopen, heerlijke verse vijgen gekocht en toen moesten we naar “huis” terug zien te komen… Wij bleken niet de enige 2 te zijn die graag een taxi wilde… na een half uur proberen sprongen we eindelijk in een taxi. Spreekt die chauffeur geen Frans of Engels.. tja hoe leg je dan uit waar je heen wilt??? Ondanks dat we elkaar niet verstonden bleef de chauffeur doorrijden totdat Jane (mijn shop maatje) vroeg te stoppen bij de bushalte… Ik zou betalen, Jane stapt uit en roept in het algemeen of er iemand Engels spreekt (zelf spreekt Jane nl. geen Frans, alleen maar Engels…). Nee, helaas niemand… tja dan maar kijken of er een bus komt naar de nieuwe stad en of we daar een bus richting “huis” kunnen krijgen. Afijn een heel aardig doof stel hielp ons toch op de juiste bus te krijgen (na heel veel duwen en trekken ben je eindelijk binnen, blijkt het stel stoelen voor ons vrij te hebben gehouden… zo kan het dus ook!!).

In de nieuwe stad zomaar ergens de bus uit gestapt en weer op mijn beste Frans gevraagd naar de volgende, juiste bus (want daar wisten we het nummer van!). En zowaar…na een kwartiertje wachten kwam de juiste bus (op aanwijzen van enkele andere buschauffeurs…). De bus was overvol dus overal weer handen… Blijkbaar vinden mannen dat normaal hier….

Nu dit aan het typen (lang leven een netbook mee op reis!!) en dadelijk heerlijk eten. Helaas regent het en is de was dus niet echt droog… hopelijk morgen wel zodat ik de weg naar Rabat kan inzetten…

Zittend op de grond voor een supermarkt in het zonnetje (eindelijk) zal ik even verder typen. Gelukkig bleek de was redelijk droog te zijn gebleven en kon de weg naar Rabat met “droge” kleding voortgezet worden. ’s Ochtends alle papieren ingevuld voor het aanvragen van visa’s want dat is de hoofdreden voor mij om naar Rabat te komen. Hier moeten de visa’s voor Mali, Burkino Faso en Mauretanie aangevraagd worden. Daarna op weg naar Rabat.

De volgende ochtend direct naar de ambassade van Mali om het visum aan te vragen. Geen probleem. In de middag is het al klaar. Echter zou wel blijken dat er negatief reisadvies is voor december/januari in Mali vanaf Djenne… helaas geen Djenne, Mopti en Dogon!!!! Dit ivm een festival aldaar van de Touaregs. De Touaregs zijn niet echt vredenlievende mensen blijkbaar want zelfds de locals adviseren niet te gaan. Dan maar een ander deel van Mali gaan bekijken… het land is groot genoeg al baal ik wel van Djenne en de Dogon want dat is mijn favoriet!!!

Verder in Rabat het mausoleum van koning Mohammed V bezocht. Alles van marmer en koper! Mag wat kosten dacht ik zo. De ingangen van het complex (want dat is het wel te noemen) worden door mannen in uniform op paarden bewaakt. De ingangen van het mausoleum wordt ook door mannen in uniform bewaakt (maar dan zonder paard). En zelfs naast een van de marmeren kisten zit ook nog bewaking. Waarschijnlijk zijn ze bang voor het stelen van al dat mooie marmer :). Op het complex staan ook nog een hoge toren en tig stenen pilaren. Het uitzicht is geweldig vanaf de berg waar alles op te vinden is. Daarna op naar de Medina. Deze is veel “jonger” (700 jaar) en veel gemakkelijker te bewandelen (je kan er minder snel verdwalen). Ook stuit ik op de vismarkt. Heerlijke verse vissen worden volop aangeboden en zo ook groente, specerijen enz. Na al dat lekkers te hebben gezien op zoek naar een lekkere tjainne maaltijd…. En zowaar gevonden! Zou ik thuis toch eens moeten gaan proberen…

Omdat het weer eindelijk zo heerlijk is geniet ik ook van een drankje op een terras al ben ik de enige vrouw. Ik ben zeker welkom maar voor de locale vrouwen is het niet gebruikelijk om op een terras van een theehuis plaats te nemen. Zo gaat de dag weer als een zucht voorbij… De nacht is wederom koud en nat. Ondanks dat is het nu mooi heerlijk warm weer!! Wat een verschil! Zo op weg naar het strand. Ja, zelfs dat is in Rabat aanwezig, want ik heb net het paspoort achtergelaten op de ambassade van Burkino Faso. Morgen nog een visa te scoren en dan door….Tot later!

Jawel de visum van Burkina Faso is op zak en vanochtend in de rij voor een visum voor Maretanie... Dan hoef ik voorlopig niet meer op pad voor een visum. Senegal is nl. voor ons Nederlanders zonder visum te bezoeken...
Omdat ik alles wat er in Rabat te zien valt heb gezien en beleeft maar even een updat voor jullie. Omdat de avonden niet echt vol zitten met spannende zaken kan ik mooi bijna dagelijks, mijn dagboek bijwerken zodat jullie iets meer leesgenot (of niet...) hebben.

Als alles loopt zoals verwacht kan ik vanmiddag naar het visum ook mijn was ophalen en mijn weg vervolgen naar Casablanca. Rabat heb ik wel gehad...

tot later!!

ps voor de liefhebber... foto's zijn vanaf nu te vinden op http://picasaweb.google.com/home zet hem in je favorieten want deze site blijf ik niet aangeven maar wel bijwerken zodra dit mogelijk is.... veel kijkplezier!!