In the Congo...

Wat direct opvalt als de grens van Congo is gepasseerd is het feit dat het regenwoud beduidend minder aanwezig is. Veel meer savanne vullen het uitzicht. Hoe dit komt wordt al snel duidelijk. Tientallen grote vrachtwagens met boomstammen schuren als gekken je voorbij. De meeste worden bestuurd door Maleisiërs. Tja die zijn ervaren. Ten slotte hebben ze Borneo ook leeggeroofd. Maar ondanks dat het regenwoud niet zo veel meer het uitzicht domineert blijft het uitzicht spectaculair te noemen. De wegen echter beduidend minder. Een en al modderweg met diepe gaten. Nou staan er door heel Afrika behoorlijk wat trucks en auto’s met stukken (deze laten ze gewoon staan en vergroeien met de natuur…) maar hier begint dit al snel heel veel te worden. Ook zie ik weer meer mensen. In Gabon wonen maar 1,5 miljoen mensen en het land is behoorlijk groot dus die Gabonezen heb ik niet veel gezien. De Congonezen daarin tegen wel. In het begin lijken ze ook erg agressief te reageren op blanke mensen. Vooral mannen schreeuwen je van alles toe. Maar de vrouwen en kinderen lachen en zwaaien nog steeds. Dit zal nog wel een erfenis van de oorlog zijn…

Erg veel valt er in Congo niet te beleven. Het rijden er door heen is al een belevenis op zich. Vooral met alle regen die neervalt (het groen moet tenslotte goed onderhouden worden met water…). Hierdoor worden de wegen nog onbegaanbaarder en na 2 dagen geluk te hebben gehad strand ik achter een tankwagen die zich vast gereden heeft in de blubber. Commotie alom tussen de locale en de Maleisers. Wat is er nl. aan de hand… de Afrikanen willen dat zij de truck eruit trekken (hun materiaal is blijkbaar sterker…) want zelf lukt het ze niet. De Maleisers willen dat niet omdat de Afrikanen niet goed omgaan (zeg maar helemaal niet) met hun materialen en alles kapot maken. Het eerste wat ik dan ook hoor uit de mond van een Maleiser (hij was wel boos..) na hallo “de Afrikanen zijn gek!”. Tja wat dat betreft heeft hij gelijk. Menig chauffeur die ook vastloopt achter de truck heeft de fles bier of pernot in zijn handen en oogt al erg dronken om half 11 in de morgen…

Maar dan komen de Afrikanen in opstand. Ze gaan met zijn alle (en intussen zijn dat er nogal wat) voor de truck van de Maleiser zitten zodat hij niet verder kan. Ze willen pas weg als hij hen helpt… na veel op en neer gescheld (althans dat denk ik want ik versta er niets van) gaan alle 3 de vrachtwagens van de Maleisers proberen de truck uit de blup te trekken. Niet echt succesvol… maar nu er al enkele vrachtwagens over de andere kant zijn gereden maakt dat de weg voor ons wachtende vrij…
Wat dan wel weer een geluk is is dat de was allemaal gedroogd is onder het wachten (tja je moet van de nood een deugt maken dacht ik zo). Gisteren was het nl. buschcamp naast een stromende rivier. Na 7 nachten bushcamp roken we niet meer zo fris denk ik. En ook de kleding mocht wel door een wasje… Dus de sarong om en de rivier in om mezelf en de was te doem (tja je past je heel snel aan…). Heb ik goed en wel de was opgehangen en loop mezelf op te drogen komt het weer met bakken uit de lucht zetten. Die middag en nacht zal het niet meer stoppen met regenen…. Dan is zo’n oponthoud de volgende dag met volop zon niet zo heel erg… want als de zon er eenmaal is, dan is de was zo droog. Helaas kan ik het wasmiddel niet meer echt ruiken maar ach details houd je altijd.

Verder zal de hele dag toch weer de nodige regenbuien meebrengen (doet mee heel veel aan Nederland denken al is de hoeveelheid water hier enorm!) dus dat was mooi even mazzel. Echter wordt Port Noire niet bereikt door dit oponthoud wat weer een extra bushcamp betekent…

Vanochtend dan toch al vroeg Poirte Noire bereikt. Deze plaats is vooral kenmerkend door zijn vele blanken “inwoners”. Wat ze hier allemaal precies doen. Geen idee. Maar aan de haven te zien iets met olie… Wat ook opvalt in Congo is dat Heineken hier zegen viert. Primus is het Congoleese merk van Heineken en je ziet dan ook niets anders (al heb ik wel ook wat Bavaria gespot). Alle Heineken merken zijn te krijgen. Oke het ene merk is veel duurder dan het andere maar Heineken beheerst hier de markt. De fabriek blijkt in het noorden van Congo te staan in een niet zo’n veilig gebeid. Ook kom ik erachter dat het de grootste werkgever van Congo is. En dat ondanks de Aziaten die hier de wegen markt en de mijnen beheersen.

Omdat het vandaag zondag is is bijna alles dicht. En dan is het maar een doods dorp. De regen valt ook nog volop dus dat doet het aanblik ook geen goed. Maar ik zit hier heerlijk te typen in een luxe jachtclub. De tent is achter de jachtclub opgeslagen en douche en toilet mogen gebruikt worden… 2 dagen “luxe” voor de landen Angola en DRC aangedaan worden. Aankomende weken zullen dan ook bijna alleen maar uit bushcamps bestaan… hopelijk vind ik een stromende rivier of veel regen:)

Foto’s zijn weer te vinden op (geniet ervan want mijn camera heeft het begeven (ook last van de hitte denk ik) dus dat worden minder foto’s met mijn “reserve” camera….tot in Namibie of Kaapstad..); https://picasaweb.google.com/nicolevdp/GabonEnCongo?authkey=Gv1sRgCMaBi5Do__SSxQE#