het gebied van de Ashanti

Direct merk je deze keer dat je in een ander land bent. De taal verandert nl. van Frans naar Engels. Nu is het niet meer de vraag cadeau? Maar give me pen…. Maar de intentie blijft uiteraard hetzelfde. Ook zie je de huizenbouw veranderen. Rond wordt meer vierkant. Al dat soort kleine dingen maken je erop attent dat je in een ander land bent.

Op weg naar Mole national park wordt het bush camp opgeslagen tussen enkele dorpjes in. Ook dat is een grote verandering in Ghana. Overal zijn dorpjes en mensen. Het lijkt veel dichter bevolkt dan waar ook tot nu toe. Het gevolg is dan ook dat binnen 5 minuten de eerste kinderen aanwezig zijn en nieuwsgierig kijken hoe de tenten worden opgezet. Daarna volgen er vele meer… we worden uitgenodigd in het dorp, rondgeleid daar en dan komen ook de jongeren mee naar het kamp. Wanneer het eten bijna klaar is vertrekken de bezoekers naar huis voor hun eten. We zullen er enkele maar terugzien in de ochtend omdat we erg vroeg vertrekken. Voor we in Mole national park aankomen wordt de oudste (althans dat beweren ze) lemen moskee in Ghana bezocht. Deze blijkt wit geschilderd te zijn en ziet er dan ook heel anders, en veel nieuwer, uit dan ik me kan herinneren. Daarnaast is het schoolvakantie en dus hangen kinderen overal rond en willen volop pennen, aandacht en cadeautjes… Helaas voor hen doe ik hier niet aan… je kunt dan nl. bezig blijven en dan blijven de kinderen hierom ook altijd vragen…

Aangekomen in Mole blijkt er weinig te zijn verandert na al die jaren. Nog steeds baboens die alles stelen en je voor eten aanvallen… Dus alles dicht, op slot en vooral in het zicht houden. Ook pumba’s zijn volop aanwezig in het park en je hoort ze dan ook overal graven. Grappige beesten!

Safari kan hier te voet of met een auto. Beide zijn aan mij niet besteed. Er is in 2010 te veel regen gevallen waardoor de olifanten ed niet naar het water in de buurt van het hotel hoeven te komen en ze dus verder weg zitten dan gebruikelijk. Zonde van je tijd en inspanning dus. Andere bezoekers gaan wel en blijken inderdaad niets te zien dan wat herten (maar deze komen ook boven bij het hotel….), pumba’s en vogels. Wat mij betreft dan ook een goede beslissing om aan het zwembad te blijven hangen en 2,5 uur te wachten op je bestelling van watermeloen… tja afrikanen kunnen heel langzaam zijn.

’s Middags wordt de ongeasfalteerde weg vast afgereden (4 uur) om de dag erop direct op de “verharde” weg te komen richting Kumasi. Onderweg bezoek ik de watervallen (volgens Ghanezen de vicfalls van Ghana…) welke zeker de moeite waard zijn. En na een uurtje of 7-8 rijden wordt Kumasi bereikt. De stad is al een stuk warmer. Onderweg zie ik ook meer en meer palmbomen verschijnen wat duid op meer vochtigheid in de lucht. Dit zal de laatste droge warme stad zijn voor een lange tijd. De vochtigheid van verder zuidwaarts herinner ik mij nog maar al te goed… Ook zie je onderweg dat er heel veel regen is gevallen. Dorpjes aan de rivieren zijn half overstroomt. De grond zal ook hier wel niet gewend zijn aan al die regen. Huizen staan onder water, bootjes varen daar tussendoor en mensen maken nieuwe huizen aan de “oever”. Vandaag Kumasi in. Ik start met een bezoek aan het museum van de Asanti koning in zijn paleis. Na een 12 minuten durend filmpje worden we rondgeleid door een jonge man die zeker zijn verhaal kent maar vragen beantwoorden tja dat is een andere kwestie… maar tijdens het genot van een Fanta tref ik de koning zelf. Oke van een afstandje maar zowaar mag ik hem live aanschouwen. Nog even oud, gezet en behangen met goud als op alle foto’s in het museum… Daarna de markt in. Wat een belevenis toch weer!! Men pretendeert dat dit de grootste markt van West Afrika is. Nou ik geloof het direct. Na uren (zeker 3-4 uur) vind ik eindelijk een weg eruit en ben ik veiligheidspelden (voor het maken van mijn tassen..), 2 korte broeken (uit de zak van max…) en een pot cacaoboter (voor het insmeren van mijn kloven in mijn voeten) rijker. Daarnaast ook heel veel gelachen met de locale vrouwen. Ze spreken heel slecht Engels maar ach ik in het Nederlands en hun in hun eigen taal… en toch de grootste lol hebben. Mooier kan het haast niet toch? Na al dat rondslenteren moe geworden dus op zoek naar een restaurant voor de lunch en wat te drinken. Mijn nieuwe kleding in een sopje gezet, opgehangen en nu jullie weer even updaten… Je ziet de dagen vliegen hier voorbij!

Foto’s zijn weer te vinden op: http://picasaweb.google.com/lh/viewAlbum?uname=nicolevdp&aid=5560975461577331425&pli=1&gsessionid=-4CAlTY7v_f0cdFTDz8Ggw